Μη φανταστείς κανένα τρελαμένο μηχανόβιο με τσίτα τα γκάζια, σούζες και όλα τα παρελκόμενα....της βόλτας παιδί είμαι...αναρωτιέμαι πολλές φορές αν λέγανε τη μάνα μου έτσι και μου το κρύβει !
Οδηγώ μηχανή περίπου 20 χρόνια...και παρόλο που οι περισσότεροι από τους γνωστούς έχουν αρχίσει και αποσύρονται από το "σπορ", τα δικά μου συναισθήματα είναι τα ίδια ακόμη...
Η "ιεροτελεστία" της προετοιμασίας, το ντύσιμο με τα ρούχα της μηχανής...αργά...με προσοχή κάθε φορά για να εφαρμόσουν σωστά. Να μην ζεσταίνεσαι...να μην κρυώνεις, να οδηγείς άνετα ρε παιδί μου.... Τσεκάρεις σχολαστικά τα βασικά της μηχανής ....κρανάκι...και δρόμο.....
Πίνεις την τελευταία γουλιά από τον καφέ στο σπίτι και .....φύγαμε !!!!
Χαρά ανείπωτη....λαχταρώ πραγματικά τη στιγμή που θα αφήσω πίσω την πόλη για αλλη μια φορά.
Αγαπημένη μου βολτα?
Δυτική Αττική.....μονοήμερη....
Χασιά - Δερβενοχώρια - Οινόη - Βίλια - Ψάθα - Σχίνο - Πίσια - Λίμνη Ηραίου, και επιστροφή από Λουτράκι - Παλιά Εθνική Κορίνθου Αθηνών.
Θα την κάνεις καθημερινή όμως....ή καποια ημέρα που δεν θα έχουν ξεχυθεί οι Αθηναιοι στους δρόμους.
Αυτή τη διαδρομή, όσες φορές και αν την κάνω, κυριολεκτικά δεν την χορταίνω!!!
Ειδικά αν την κάνεις Άνοιξη είναι απίστευτη. Βουνό, θάλασσα, ξανά βουνό, ξανά θάλασσα...τι άλλο θέλεις για μια υπέροχη βόλτα με ένα ντεπόζιτο βενζίνη?
Κάθε φορά που θα την κάνεις θα σταματάς και σε διαφορετικά σημεία. Έχει πολλά πράγματα να δείς και αν θές να τα δείς όλα σε μια μέρα....δεν θα προλάβεις.
Από τη στιγμή που θα περάσεις το χωριό της Φυλής ( Χασιά) αρχίζει η απόλαυση.
Έχεις φύγει από την κίνηση...χαλαρώνεις και αρχίζεις να απολαμβάνεις το βουνό που πλέον μετά από χρόνια έχει γεμίσει από δέντρα ξανά. Γλυκές στροφούλες....χαμηλή ταχύτητα...καλός δρόμος...μέλι!
Διασταύρωση.....αριστερά Δερβενοχώρια...Δεξιά σε 2κμ η Μονή Κλειστών
Μικρή στάση στη Μονή, είναι πανέμορφη -αξίζει τον κόπο να ανάψεις ένα κερί-, άκου και το νερό που περνά κάτω από το φαράγγι........ Μετά κατεύθυνση προς Δερβενοχώρια. Εκεί που οδηγείς ολοένα και βαθύτερα μέσα στο βουνό, ξαφνικά χαμηλώνεις ταχύτητα....και το μάτι σου αντικρύζει θάλασσα...Σαλαμίνα....φοβερό σημείο.....
Πιο πάνω υπάρχει ένας απίστευτος ......γκρεμός!!!! Τον βλέπεις για λίγο ανεβαίνοντας αλλά από εκείνο το σημείο δεν υπάρχει πρόσβαση. Μπορείς να φτάσεις εκεί από ένα ανηφορικό χωματόδρομο λίγο πιο κάτω αριστερά. Αυτός θα σε οδηγήσει σε ένα πλάτωμα που από εκεί μπορείς ( με τα πόδια πλέον) να πας έως την άκρη. Αξιζει πραγματικά να πας εως εκεί. η Θέα είναι μοναδική και το δέος που σε πιάνει όσο πλησιάζεις στην άκρη απίστευτο.
Προσοχή στο μαντρί και τα σκυλιά που το φυλάνε...και προσοχή στον αέρα....Αν πέσεις θα βρείς πάτο μετά από 500μέτρα τουλάχιστον...
Εκεί πηγαίναμε πιτσιρικάδες με τα παπιά και αράζαμε....βράδια κυρίως...μεγάλες παρέες συζητήσεις επί συζητήσεων....με τα αστέρια να χορεύουν πάνω από τα μάτια μας. Νομίζες ότι θα σηκώσεις το χέρι σου και θα τα πιάσεις!
Εκεί ( σε αυτό το γκρεμό) λένε ότι είχε γυριστεί και μια συγκλονιστική σκηνή από ένα παλιό σήριαλ που είχε γράψει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. "Η Αναδυομένη" νομίζω ....
Συνεχίζεις προς Δερβενοχώρια....λίγο πιο πάνω στρίβεις δεξιά και πας στην "πηγή"
Μια εκκλησίτσα, μια ταβέρνα, πλατάνια και πηγές με νερό - άφθονο νερό, πόσιμο. Έρχεται κόσμος και γεμίζει μπιτόνια ολόκληρα. Από εκεί ξεκινά ένας χωματόδρομος - ιδανικός για enduro. Αν ξέρεις πως θα πας μπορείς να βγείς Αυλώνα (όλο χώμα)....πολύ ωραία διαδρομή.
Κατεβαίνοντας πάλι στον Κεντρικό, στρίβεις δεξιά προς Δερβενοχώρια και πριν κάνεις 1κμ στο αριστερό σου χέρι είναι το Κάστρο της Φυλής το οποίο στην εποχή του είχε μεγάλη στρατηγική σημασία, γιατί έλεγχε τα περάσματα πρός την Αθήνα. Σώζονται μεγάλα σημεία της οχύρωσης και αν πας από την πίσω πλευρά έχει εξαιρετική θέα.
Συνεχίζεις να διασχίζεις την Δυτική Πάρνηθα και αφού περάσεις και τον τελευταίο αυχένα του βουνού....ετοιμάσου....Δερβενοχώρια...οροπέδιο με μια ευθεία όσο πάει το μάτι σου...η ορατότητα είναι τέτοια που δεν κινδυνεύεις από κάτι αναπάντεχο, βάζεις πέμπτη αφήνεις το αριστερό χέρι να ξεκουραστεί και....πας...Route 66 !
Στο τέλος της ευθείας μπαίνεις σε ένα χωρίο ( Πύλη ) και μετά κατευθύνεσαι πρός Οινόη.
Εκεί το σκηνικό αλλάζει ξανά καθώς αρχίζεις πλέον να κατεβαίνεις ....στενός κατηφορικός δρόμος έως ένα σημείο. θέλει προσοχή στους ....απέναντι...
Ο δρόμος αυτός βγάζει στην παλιά Εθνική πρός Θήβα. Στρίβεις δεξιά και μετά από λίγο διασταύρωση αριστερά για Βίλια.
Μετά τα Βίλια αρχίζει το κατέβασμα προς τηνΘάλασσα. Πόρτο Γερμενό και Ψάθα. Γρήγορος δρόμος αλλά όχι ακίνδυνος. Δάσος ολόγυρά σου ....ο Κιθαιρωνας σε παρατηρεί επιβλητικά. (Υπάρχει και μια διασταύρωση που σε οδηγεί επάνω στον Κιθαιρώνα. Σε πάει τέρμα επάνω στην κορυφή. Όταν ανέβηκα εκεί νόμιζα ότι κοιτούσα από αεροπλάνο. Απίστευτη θέα.
Αν φυσάει κάτω μην ανέβεις...επάνω δεν θα μπορείς να οδηγήσεις από τον αέρα. )
Συνεχίζοντας μετά από τα Βίλια, θα βρείς τη διασταύρωση αριστερά για Ψάθα. Τα επόμενα 4-5κμ είναι όνειρο. Σε σκεπάζουν τα πεύκα καθώς οδηγείς ...μυρωδιές παντού...αν προσέξεις δεξιά σου, μέσα από τα πεύκα θα κλέψεις μερικές ματιές από το Πόρτο Γερμενό...αλλά μην σταματάς...προχώρα και μόλις ξεκορφίσεις στο πρώτο πέταλο σταμάτα δεξιά και κοίτα κάτω.... Όταν ξεκολήσεις - όταν λέω - κατεβαίνεις στην Ψάθα. Κατηφόρα...πολύ κατηφόρα και κλειστές U στοφές.
Όταν η Παραλία δεν έχει κόσμο ( Τέλος Σεπτέμβρη - Πάσχα & Καθημερινές ) νομίζω ότι είναι η καλύτερη που έχουμε στην Αττική.
Πρώτη φορά πήγα με τον πατέρα μου ...παιδάκι... χωματόδρομος από την διαστάυρωση έως κάτω. Ο δρόμος που ενώνει την παραλία με το Αλεποχώρι δεν υπήρχε. Για να ανέβει το αυτοκίνητο ή ή μηχανή στο φεύγα σου έβγαινε η πίστη.
Άνθρωπος δεν πατούσε ....όνειρο ήταν τότε! Ένα Χιλιόμετρο παραλία για πα΄ρτη σου...Μόνο μια ταβερνούλα είχε τέρμα δεξιά.
Από τότε που έγινε ο παραλιακός και "αξιοποιήθηκε" μαζευτήκανε πολλοί.....πλακόστρωτα, ομπρέλες, καφέ, ταβέρνες, ....χαμός κάθε Καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο ...χαμός.
Είπαμε όμως...καθημερινή θα πάς....
Αν θές και σου αρέσει σταματάς για μια βουτιά αλλιώς συνεχίζεις όλο παραλία, περνάς το αδιάφορο Αλεποχώρι και συνεχίζεις πρός το Σχίνο. Φοβερή διαδρομή με τα Πεύκα να φτάνουν ώς τη θάλασσα. Ειδικά στην περιοχή της Μαυρόλιμνης είναι σκέτη απόλαυση.
Αν έχεις πεινάσει και θές να φάς ψαράκι θα σταματήσεις σε ένα υπέροχο ταβερνάκι κοντά στο Ναυτικό Όμιλο.
Αν πάλι θές κοψίδι ξεγυρισμένο....ακολούθα ...
Μόλις φτάσεις στο Σχοίνο θα δείς διαστάυρωση πρός Πίσια / Περαχώρα / Λουτράκι.
Στρίβεις αριστερά και ανεβαίνεις στα Γεράνεια πλέον......Μετά από 20 λεπτά εξαιρετικής διαδρομής μέσα στα γεράνεια θα φτάσεις στο χωριό Πίσια. Εκεί θα ακολουθείς τις ταμπέλες που λένε "Πλάτανος". Μιλάμε για μια Ταβέρνα μέσα σε Πλατάνια με τρεχουμενα νερά και πηγές...τραπέζια από κορμούς δέντρων, το καρπουζάκι να παγώνει κα΄τω από την πηγή και εξαιρετικά - το τονίζω - εξαιρετικά κρεατικά !!! Θα πάθεις πλάκα! Γίνονται ομηρικές μάχες!
Αφού συνέλθεις από το φαγητό να μην πιείς και ένα καφέ ? Όχι εκεί όμως.....
Θα εξέλθεις των "Πισίων" με κατεύθυνση την Περαχώρα. Στην Περαχώρα θα στρίψεις στην ταμπέλα προς Λίμνη Βουλιαγμένης. Εγώ την ήξερα σαν Λίμνη Ηραίου από ένα ναό της Ηρας που υπάρχει στηνπεριοχή.
Γιατί Λίμνη τώρα και γιατί βουλιαγμένη....θα μου πείς....
Εκεί παλιά υπήρχε μια ολόκληρη πόλη η οποία για κάποιο λόγο ( Σεισμό υποθέτω) βυθίστηκε.
Είναι ολοστρόγγυλη σαν πραγματική λίμνη και η μόνη δίοδος πρός την θάλασσα είναι ένας μικρούλης δίαυλος.
Είναι πολύ όμορφο μέρος ....ιδανικό για ένα καφεδάκι πρίν την επιστροφή στην Αθήνα......Αν πεφτει και ήλιος την ώρα που θα πάς θα σε συνεπάρει.....
Επιστροφή τώρα...συνοπτικά:
Γυρίζεις πίσω τον ίδιο δρόμο έως την Περαχώρα και κατευθύνεσαι πρός Λουτράκι. Περνάς μέσα από το Λουτράκι και εκεί επιλέγεις....Παλιά ή Νέα Εθνική......
Έχει βραδυάσει πια και φτάνεις πίσω στην Αθήνα...κουρασμένος λίγο αλλά γεμάτος!!!!!!!
Έχει ανοίξει το μάτι σου και το μυαλό σου....έχεις ευχαριστηθεί την παρέα σου, την μηχανή σου, το βουνό, τη Θάλασσα, το φαγητό, τον καφέ, δεν έχεις χαλάσει μια περιουσία, δεν έχεις πήξει στην κίνηση.....αυτό είναι!!!!!!
Καληνύχτα ....
No comments:
Post a Comment